Αντί για εισαγωγή: Η κρισιμότητα των ζητημάτων Περιβάλλοντος και Υγείας αποτελεί σήμερα τον πλέον αποδεκτό δείκτη κινδύνου για την πολιτισμική μας υστέρηση και τα στρεβλά πρότυπα ανάπτυξης που εφαρμόστηκαν στην χώρα μας. Όσο αφορά στην Υγεία, στην αποσπασματική και αναγωγική πολιτική που ακολουθείται συνδράμουν επιβαρυντικά:
Α) Η έλλειψη όρων και προϋποθέσεων στην παροχή υπηρεσιών,
Β) Οι -κοινά αποδεκτές- αποτυχημένες πολιτικές στην διοικητική διαχείριση (υποδομές και προμήθειες) και στη διαφύλαξη του δημόσιου χαρακτήρα της υγείας,
Γ) Η μονομερής αντιστοίχιση υγείας=ιατρικής και η πληθώρα των γιατρών (και δη ειδικευμένων).
Τα παραπάνω σε συνδυασμό με τα κοινωνικά συνθήματα «...για το κέρδος» ή/και δυσπιστίας σε κάθε τι νέο, διόγκωσαν επιχειρηματικές και επαγγελματικές συντεχνίες που πειθαναγκάζουν σε πολιτικές Υγείας διαχειριστικού τύπου, αναδρώντας ουσιαστικά στον εκσυγχρονισμό της.
Πλησιάζοντας στο «δια ταύτα»:
… Έτσι για να μη θεωρήσει κανείς ότι το επιστημονικό και εκπαιδευτικό ατόπημα της …τιμωρίας της «θεωρίας» της εξέλιξης (με όποια ταυτοσημία αυτή έχει με τη βιολογία) στο ελληνικό σχολείο, ότι είναι το μοναδικό παγκόσμιο δείγμα «πρωτοτυπίας» της χώρας μας, παραθέτουμε ορισμένα αντίστοιχα –ως προς την …πρωτοτυπία τους- σοβαρότατα ζητήματα από το τομέα της Υγείας. Το παρόν κείμενο δεν αποσκοπεί στη συνολική κριτική θεώρηση του θέματος Υγεία στην χώρα μας, αν και σε αυτή τη περίπτωση η Βιολογία θα ήταν πάλι στο επίκεντρο της επιστημονικής αφετηρίας λόγω επιστημολογικών παραδοχών (*). Αποσκοπεί στο να αναδείξει:
Α) Ότι «ο βασικός μέτοχος/ένοχος» στην Υγεία, είναι η Πολιτική Υγείας που ακολουθείται,
Β) Βασικά επιστημονικά, εκπαιδευτικά και επαγγελματικά ατοπήματα της χώρας μας που σχετίζονται με τους βιοεπιστήμονες,
Γ) Τις άμεσες και σοβαρές επιπτώσεις των παραπάνω στην κοινωνία.
Περί ατοπημάτων και …ανεκδότων λοιπόν ο λόγος:
1. Τα παρακάτω στοιχεία παρατίθενται αντί άλλων επιχειρημάτων για να πεισθούμε ότι –ενάντια σε όποια δημοσιεύματα- το ζητούμενο για την υγεία δεν είναι ούτε τα χρήματα ούτε ο αριθμός των γιατρών! Αντίθετα παρά τα διπλάσια χρήματα που πληρώνουμε και το παραπανίσιο (!) αριθμό γιατρών η παροχή υπηρεσιών υγείας είναι …όπως την ζούμε!
| Χώρα | Κατά κεφαλήν δαπάνης υγείας (€) | Γιατροί/1000 κατοίκους |
| Ελλάδα | 2,028 | 4,9 |
| Ιταλία | 911 | 3,8 |
| Ισπανία | 800 | 2,4 |
| Γαλλία | 1,214 | 3,4 |
| Γερμανία | 1,182 | 3,4 |
| Σουηδία | 1,050 | 2,4 |
| Βρετανία | 980 | 2,4 |
Πηγή : ‘‘The Independent ’’(1/08)
2. Έλλειψη Προτύπων, Όρων και Προϋποθέσεων στην παροχή υπηρεσιών Υγείας:
Η έλλειψή τους αφορά και τα τρία επίπεδα διάρθρωσης, ήτοι Α’-Β’-Γ’-βάθμια φροντίδα υγείας. Ας το πούμε αλλιώς: Η ύπαρξη Προτύπων (Standards) και Οδηγιών (Guidelines) ακόμη και αν δεν έφεραν την κατισχύ μιας νομοθεσίας(!), θα επέτρεπαν την βελτίωση των υπηρεσιών υγείας. Το σώμα επιθεωρητών δημόσιας υγείας πραγματοποιεί ελέγχους που περιορίζονται κυρίως σε φορολογικό επίπεδο. Σημαντική δυσκολία στον ΕΠ αποτελεί το γεγονός ότι λείπουν οι Όροι και Προϋποθέσεις, τα Πρότυπα (Standards) και οι Οδηγίες (Guidelines) για τις αντίστοιχες υπηρεσίες. Πρόσθετο πρόβλημα στον ΕΠ αποτελεί το γεγονός ότι το σώμα στελεχώνεται από μη εξειδικευμένο προσωπικό. Σχετική θεσμική …απόπειρα έγινε με τον νόμο 2519/97 του ΕΣΥ που αναμένει την υλοποίησή του!
3. Οι υπηρεσίες υγείας στην χώρα μας ελέγχονται από τις …κατά περίπτωση διοικητικές αρχές :
Το ΙΚΑ από το Υπουργείο Εργασίας, ο ΕΦΕΤ από το Υπ Γεωργίας, το υπουργείο εθνικής άμυνας ελέγχει τα αντίστοιχα νοσοκομεία (στρατού, αεροπορίας, ναυτικού). Αν λάβουμε σαν δεδομένη την διόγκωση του ιδιωτικού τομέα υγείας–κατά την θεωρία και μόνο λειτουργεί ως συμπληρωματικός- συνεχίζει να απορεί κανείς γιατί δεν μπορεί να γίνει Εθνική Πολιτική Υγείας και γιατί το ΕΣΥ δεν είναι το σύστημα Δημόσιας υγείας;
4. Απουσία Υγειονομικού Χάρτη:
Η αδειοδότηση εγκατάστασης … περίπτερου στην χώρα μας διέπεται από σχετική νομοθεσία που εξετάζει την χωροταξική τοποθέτησή τους σε σχέση με τα άλλα περίπτερα, την θέση του σε σχέση με την κίνηση πιθανών πελατών στους αντίστοιχους δρόμους, κ.α. Η αδειοδότηση για την άδεια λειτουργίας νοσοκομείων, εργαστηρίων και διαγνωστικών κέντρων δεν προβλέπει τέτοιους …περιορισμούς . Περί τις 20 νοσοκομειακές μονάδες στην Αθήνα βρίσκονται σε μια απόσταση 2 -3 Km, ενώ τα διαγνωστικά εργαστήρια και τα Κέντρα Εξωσωματικής Γονιμοποίησης ομοίως (…προτιμήθηκε η Κηφισίας για ευνόητους λόγους). Δεν απορεί πλέον κανείς για τον αθέμιτο ανταγωνισμό, τις πλεονασματικές εξετάσεις, τις …ιδιαίτερες σχέσεις προς τους παραπέμποντες γιατρούς και βέβαια την έκταση της «μαύρης τρύπας» των οικονομικών της υγείας.
5. Κάθε νέο αντικείμενο (ακόμη και τα νέα γνωστικά πεδία) «στριμώχνεται» στο παμπάλαιο σχεδιασμό ιατρικών ειδικοτήτων. Παράλληλα ουδεμία θεσμική ρύθμιση έχει γίνει για την θέση άλλων επιστημόνων στα αντικείμενα της υγείας, είτε αυτά αφορούν τους χημικούς (ΝΠΔΔ από το 1936!), είτε τους από 35ετίας …παραγόμενους βιοεπιστήμονες.
Η ελληνική πολιτεία ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ απαγορεύει την εκπαίδευση και άσκηση επαγγέλματος στο χώρο της υγείας σε «άλλους» πλην γιατρών. Τέτοιες απαγορεύσεις είναι δείκτες πολιτισμικού αναχρονισμού που προσβάλλουν άμεσα την παιδεία μας και στερούν από την παροχή υπηρεσιών υγείας τον εκσυγχρονισμό τους.
Τέτοιες απαγορεύσεις αποτελούν συνταγματικές παραβάσεις του άρθρου 4 (περί ισότητας των ελλήνων) και ειδικά του άρθρου 5 περί ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας και της προσωπικής ελευθερίας.
Ακόμη και όταν πιεζόμενη από την ΕΕ, η Πολιτεία αναγκάζεται να αναγνωρίζει δικαιώματα στους βιοχημικούς το κάνει με το πιο στρεβλό τρόπο που προσβάλλει άμεσα την παιδεία μας: Σύμφωνα με το ΠΔ 131/73 όστις (βιολόγος, χημικός) λαμβάνει την ειδικότητα της Βιοχημείας από το εξωτερικό η ειδικότητά του αναγνωρίζεται στην Ελλάδα! Απαγορεύεται δηλ. η εκπαίδευση και δημιουργία ειδικευμένων βιοεπιστημόνων στην Ελλάδα!
6. Πολυειδικότητα της Βιοπαθολογίας: Η χώρα μας είναι η μοναδική στην ΕΕ (και μάλλον σε ολόκληρο τον κόσμο) όπου η ειδικότητα της Βιοπαθολογίας (πρώην Μικροβιολογία) καλύπτει τα αντικείμενα:
- της Μικροβιολογίας,
- της Βιοχημείας,
- της Ανοσοβιολογίας,
- της Αιματολογίας,
- της Αιμοδοσίας.
Πρόσθετη αποκλειστικότητα …θεωρούν ότι έχουν και σε αντικείμενα όπως Μοριακή Διαγνωστική, Γενετική, Υπογονιμότητα,… και …ότι άλλο προκύψει! Θα αναρωτηθεί κανείς σε ποιο μέρος του κόσμου ισχύει αυτό; Πουθενά! Οι …άλλοι ειδικεύονται μετά από σε 4-5ετή εκπαίδευση (π.χ. Φαρμακοποιοί, Γιατροί και Βιολόγοι στην Γαλλία στη Βιοχημεία, Βιολόγοι και Γιατροί στην Ιταλία υποχρεούνται σε 5ετή εκπαίδευση, για την ειδικότητα –μόνο-της Μικροβιολογίας, η την ειδικότητα –μόνο-της Γενετικής!!!). Πειστήριο για την μοναδικότητα της εν λόγω ρύθμισης αποτελεί το γεγονός ότι η ίδια η UEMS (Ευρωπαϊκή Ένωση Ιατρικών Ειδικοτήτων) δεν την αναγνωρίζει, ως πολυειδικότητα!!!
Στην υιοθέτηση εκ μέρους της Πολιτείας της ακραίας (επιστημονικά- εκπαιδευτικά και επαγγελματικά) συντεχνιακής πρακτικής των Βιοπαθολόγων οφείλονται πολλά δεινά της παροχής υπηρεσιών υγείας όσο αφορά τη ποιότητά τους και βέβαια τα …οικονομικά της υγείας (όπως φαίνονται στο 1 αλλά και στα 7,8).
7. Η πλειοψηφία των Βιοπαθολογικών εργαστηρίων αδυνατώντας να καλύψουν την μεγάλη ετερογένεια των αναλύσεων και αποσκοπώντας στο μέγιστο κέρδος, αποστέλλουν προς ανάλυση τα δείγματά τους στα εργαστήρια γνωστά ως «φασόν»:
Τόσο η μεταφορά δειγμάτων όσο και η λειτουργία των «φασόν» δεν καλύπτεται από νομικό πλαίσιο με σκοπό τη μεγιστοποίηση του κέρδους και την εξάρτησή τους από τους Μικροβιολόγους. Τα «εργαστήρια» (που λειτουργούν στην ουσία ως αιμοληπτήρια) των Μικροβιολόγων έχουν πριμοδοτήσει την λειτουργία των «φασόν». Αντί άλλων εξηγήσεων περί «λειτουργήματος» στην Υγεία, παραθέτουμε ένα απλό παράδειγμα : για το προσδιορισμό της γλυκόζης ο Μικροβιολόγος αμείβεται από το δημόσιο περίπου 2,2 Ε, ενώ πληρώνει στο «φασόν» 0,25 Ε (Το «φασόν» δηλαδή πουλά -συμπεριλαμβανομένου του κέρδους του- προς 0,25 Ε!). Η αντίστοιχη τιμή της γλυκόζης στα μεγάλα ιδιωτικά νοσοκομεία τιμολογείται προς 20 Ε!!!
8. Άσκηση εργασίας:
Μπορεί κανείς να υπολογίσει το αντίστοιχο κέρδος για τις συνήθεις εξετάσεις που γίνονται σε καθημερινή βάση στην χώρα και να λύσει δύο βασικές απορίες : α) Ποιες βασικές παράμετροι συνεισφέρουν στο μέγεθος της «μαύρης τρύπας» στα οικονομικά της υγείας, β) Το …πάθος με το οποίο διαφυλάττουν οι Μικροβιολόγοι το –παγκόσμια πρωτότυπο- επαγγελματικό τους παντοπώλιο. Αρωγός της προσπάθειάς τους ήταν και είναι το υπουργείο υγείας! (Βοήθημα στην Άσκηση: ο αριθμός των δειγμάτων που αναλύονται καθημερινά –μόνο- στην Αθήνα είναι περί τα 10.000 δείγματα για περίπου 10 εξετάσεις).
Από τη λύση της παραπάνω άσκησης θα γίνει αντιληπτό ότι εκατοντάδες εκατομμυρίων ευρώ δαπανώνται για τα παράλογα υπερκέρδη συγκεκριμένης συντεχνίας. Μόνο και μόνο το μέγεθος της κερδοσκοπίας αρκεί για να …αγνοηθεί η όποια διακλαδική αντιδικία και να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα που επιβαρύνει άμεσα το κάθε έλληνα πολίτη.
Κάθε έλληνας πολίτης –εν αγνοία του- χρυσοπληρώνει την συντεχνία των Μικροβιολόγων κατά τρόπο και ποσοστό μοναδικό στον κόσμο!!!
9. Παραδείγματα «Κατασπατάλησης» Επιστημονικού Δυναμικού η αλλιώς:
Η ελληνική πολιτεία «επενδύει» στην εκπαίδευση βιοεπιστημόνων και ταυτόχρονα περιφρονεί την αξιοποίησή τους: α) Βιολόγος (ΠΚ) διορίστηκε μέσω ΑΣΕΠ σε νοσοκομείο του ΕΣΥ με PhD στη Μοριακή Βιολογία και μεταδιδακτορική εμπειρία χρόνων στο Ευρωπαϊκό Εργαστήριο Μοριακής Βιολογίας(EMBL). Τοποθετήθηκε στο Βιοχημικό εργαστήριο και έχει το ίδιο αντικείμενο με τον πτυχιούχο βιολόγο, γιατρό η χημικό. Β) Βιολόγος (ΓΣ)με PhD στη Μοριακή Βιολογία διορίστηκε σε νοσοκομείο του ΕΣΥ. Τοποθετήθηκε στο Κυτταρολογικό Εργαστήριο και πριν ακόμη …βρεθεί το π ιθανό του αντικείμενο, απεχώρησε –ευτυχώς για τον ίδιο όχι όμως και για το ΕΣΥ- για πανεπιστημιακή θέση. Αν αυτά δεν πείθουν ιδού το Γ) Ο γιατρός καθηγητής Βιοχημείας(ΚΣ) της Ιατρικής (χωρίς ειδικότητα Μικροβιολογίας) δεν έχει θεσμοθετημένο δικαίωμα υπογραφής του προσδιορισμού βιοχημικών εξετάσεων στο δημόσιο η ιδιωτικό τομέα!!!
10. Καθεστώς Ανομίας υπενθυμίζουμε ότι «ισχύει» σε Υπηρεσίες Γενετικής – Μοριακής Διαγνωστικής – Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής – Τράπεζες Γαμετών– Τράπεζες Βλαστικών Κυττάρων.
Πιο απλά: όλες οι παραπάνω υπηρεσίες και μονάδες λειτουργούν –μοναδικά- στην χώρα μας εδώ και δεκαετίες χωρίς θεσμικό πλαίσιο που να καλύπτει τόσο τις υπηρεσίες τους, όσο και τους …ιθύνοντες! Προφανώς –και ευνοήτως- βέβαια ούτε οι πολίτες τυγχάνουν της όποιας κάλυψης από την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών.(**) Η Πολιτεία έχοντας «ταχθεί» στην εξυπηρέτηση των υπαρχόντων συντεχνιών, αδυνατεί να θεσμοθετήσει στα νέα αντικείμενα. Ικανή κάλυψη ωστόσο της προσφέρει η omertα(***) που ισχύει μεταξύ του συνόλου των πολιτικών κομμάτων, των ΜΜΕ και των κοινωνικών φορέων, για τα θέματα αυτά. Ειδικά για τις υπηρεσίες Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής θα πρέπει να διευκρινίσουμε ότι έχει ψηφιστεί ο νόμος 3305/2005. Ωστόσο δεν εφαρμόζεται!
11. Ερωτήματα εργασίας (ή Πώς ένα ερώτημα και η αυτονόητη απάντησή του μας οδηγεί αυτόματα σε –πικρά- συμπεράσματα):
α) Γιατί άραγε δεν έχει δημιουργηθεί έστω και μια τράπεζα γαμετών στο δημόσιο τομέα? β) Γιατί οι Μονάδες Εξωσωματικής Γονιμοποίησης στον ιδιωτικό τομέα είναι >40, ενώ στο δημόσιο είναι 45 για 10 εκατ. πληθυσμού? δ) Γιατί δεν παρεμβαίνει η πολιτεία στον παράλογο «εκβιασμό» που τίθεται σε κάθε ζευγάρι για την αποθήκευση των βλαστικών κυττάρων του ομφαλίου λώρου του παιδιού τους;
12. Μη Εναρμόνιση των Οργανισμών Νοσοκομείων με Νόμους του Υπουργείου Υγείας.
Στην χώρα μας συμβαίνει η νομοθεσία για τους κλάδους ΠΕ του ΕΣΥ (2519/1997 και 2881/2001) να προβλέπει ενιαίο κλάδο Βιολόγων, Βιοχημικών, Χημικών, ωστόσο η πλειονότητα των οργανισμών των νοσοκομείων έχει διαχωρισμένους του κλάδους (με ...τυχαίες επιλογές) Βιολόγοι χωριστά και Χημικοί-Βιοχημικοί σε ένα άλλο κλάδο παρέα! Οι προκηρύξεις «βγαίνουν» με βάση τους οργανισμούς των νοσοκομείων και ούτε εναρμονίζονται –εδώ και >10 χρόνων- με τους νόμους του ΕΣΥ, ούτε το υπουργείο υγείας εφαρμόζει στις εν λόγω προκηρύξεις την κατισχύ της νομοθεσίας! Ερωτήματα εργασίας: Άραγε ποιόν συμφέρει η συντήρηση του διαχωρισμού των κλάδων η αλλιώς, ποιος κλάδος φοβείται να κρίνονται παράλληλα τα cv όλων των πτυχιούχων; Γιατί στερεί την δυνατότητα συμμετοχής πτυχιούχων από τα Τμήματα Βιοεπιστημών? Πόσες δεκαετίες πρέπει να περάσουν για να εκδοθούν προεδρικά διατάγματα που εκκρεμούν από το 1997 η για να εναρμονιστούν οι οργανισμοί νοσοκομείων (εκκρεμεί η τροπολογία τους από το 1990);
13. Ας πούμε μερικά ανέκδοτα που αφορούν τις πρωτοτυπίες της χώρας μας όσο αφορά εμάς δηλ. τους βιοεπιστήμονες(****), έτσι για να … «γελάσουμε»:
α) Στο ΔΕΠ –όλων των βαθμίδων- της Ιατρικής με βασικές σπουδές βιοεπιστήμονα η στο ΔΕΠ των τμημάτων Βιοεπιστημών, στους Διευθυντές των εργαστηρίων Βιοχημείας η Γενετικής και σε κάθε βιοεπιστήμονα που στελεχώνει επί δεκαετίες τα αντίστοιχα εργαστήρια, αμφισβητείται το δικαίωμά τους να υπογράφουν έστω και αυτή την εξέταση του προσδιορισμού της γλυκόζης ή μιας μετάλλαξης, ενώ ο απόφοιτος των ΤΕΙ (και πολύ ορθά) δικαιούται, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. β) Ο κλητήρας σε δημόσια υπηρεσία έχει καλύτερη εξέλιξη από κάθε βιοεπιστήμονα. γ) Οι Διευθυντές βιοεπιστήμονες που λειτουργούν σε >30 εργαστήρια της χώρας μας έχουν την ίδια διοικητική εξέλιξη με τους κλητήρες. δ) Σύμφωνα με τα στοιχεία που κατέθεσε στην ομιλία του στο συνέδριο της ΠΕΒ (2004) ο αντιπρόεδρος της Ένωσης Βιολόγων Ιταλίας (ΟΝΒ) οι βιολόγοι κάτοχοι της ειδικότητας της Μικροβιολογίας έχουν το 80-90% των ιδιωτικών εργαστηρίων Μικροβιολογίας!
14. Το τελευταίο «ανέκδοτο» καταγράφεται με το πιο επίσημο τρόπο:
Εξώδικος δήλωση-πρόσκληση κατατέθηκε εκ μέρους της Πανελλήνιας Ένωσης Επιστ/κών Σωματείων Ιατρικής Βιοπαθολογίας και της Π αν/νιας Ένωσης Ειδικευομένων γιατρών Βιοπαθολογίας (27/5/07) κατά των Νοσοκομείων που έχουν ως διευθυντές Βιοχημικών Εργαστηρίων, συναδέλφους Βιοχημικούς (βιολόγους η χημικούς). Το κείμενο βασίζεται στο εξής: «Είναι σαφές ότι κάθε εργαστηριακή εξέταση είναι ιατρική πράξη…» (σελ.2 παρ.3). Ιδού οι εσχατιές του συντεχνιακού παραλογισμού. Γνωρίζοντας ότι :
α) Χιλιάδες περιστατικά καθημερινά και εκατοντάδες χιλιάδων αναλύσεων ολοκληρώνονται από βιοχημικούς που είτε διευθύνουν είτε υπηρετούν στα βιοχημικά κ.α. εργαστήρια,
β) Πουθενά στον …πλανήτη δεν ισχύει τέτοια παραδοχή,
γ) Εργάζονται ήδη βιοχημικοί με ειδικότητα «Κλινικής Χημείας» στην χώρα μας, με τίτλο ειδικότητας αναγνωρισμένο από το ίδιο το υπουργείο Υγείας , είναι να απορεί κανείς για την μοναδική αυτή « παραδοξολογία».
Είναι να απορεί επίσης κανείς και για το γεγονός ότι δεν εγείρονται ενστάσεις των άλλων ιατρικών φορέων αν μη τι άλλο για την αφυδάτωση και απλούστευση των ιατρικών πράξεων από τέτοιου είδους «διαπιστώσεις».
Εύλογο είναι το ερώτημα: Αν όντως οι εργαστηριακές εξετάσεις είναι ιατρικές πράξεις, μήπως και οι βιοχημικοί «ασκούνε» (και) ιατρική; Μήπως και οι βιολόγοι των 12 Μονάδων Μεσογειακής Αναιμίας και Γενετικής, που όχι μόνο ολοκληρώνουν …(απλές) εξετάσεις, αλλά τις συνδυάζουν με αιματολογικά στοιχεία, μορφολογία ερυθροκυττάρων, ηλεκτροφορητικά και γενετικά δεδομένα και υπογράφουν διαγνώσεις και γενετικές συμβουλές, ασκούν υπερ-ιατρική;
Εύλογο επίσης -σύμφωνα και με τα παραπάνω- είναι το ερώτημα: Δεδομένου ότι οι Μικροβιολόγοι δεν δικαιούνται να «θεραπεύουν» ασθενείς και να συνταγογραφούν φαρμακευτική αγωγή, ενώ διαγνώσεις δεν κάνουν, τότε: προς τι εκπαιδεύονται 12-13 χρόνια, ποια «ιατρική» ασκούν και σε ποιες ιατρικές πράξεις αναφέρονται;
Τελειώνοντας θα πρέπει να αναφερθεί ότι αν στα παραπάνω έπρεπε να ιεραρχηθούν οι ευθύνες για τις …πρωτοπορίες της χώρας μας στην υγεία, θα ξεκινούσαμε από την Πολιτεία και πιο συγκεκριμένα από τις πολιτικές παιδείας και υγείας. Όσο η συνισταμένη της ιατρικής συντεχνίας ηγεμονεύει στην διαμόρφωση πολιτικών, η πολιτική της υγείας δεν πρόκειται να προοδεύσει.
Πειστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη (1/2008) απόφαση του Συμβουλίου Επικρατείας (252-261/2008): έκρινε αντισυνταγματικό το ΠΔ 84/2001 όπου προέβλεπε ότι στα Διαγνωστικά Εργαστήρια το 51% των εταιρειών πρέπει να έχουν γιατροί. 7 χρόνια μετά την ισχύ του νόμου! Ωστόσο -κατά την κρίση του γράφοντος- ίσες ευθύνες θα πρέπει ίσως να απονέμονται σε όλους όσους …ενέχονται στις επιστημονικές-εκπαιδευτικές και επαγγελματικές υποχρεώσεις και δικαιώματα των βιοεπιστημόνων.
Αντί να αναμένουμε τον εκπολιτισμό της πολιτικής υγείας από την πολιτεία, θα πρέπει οι πτυχιούχοι, το ΔΕΠ και οι φοιτητές να ωριμάσουμε και να προασπίσουμε με σθένος αυτά που η ίδια η κοινωνία και η επιστήμη μας επιτάσσουν : την επιστημονική μας οντότητα και την επαγγελματική μας αξιοπρέπεια.
ΥΓ : Οι αναφορές στην ιατρική συντεχνία αφορούν σε συγκεκριμένες πρακτικές που ασκούνται κυρίως από τον συνδικαλισμό των Μικροβιολόγων(Βιοπαθολόγοι) με το βάρος της ευθύνης να αφορά κυρίως την Πολιτεία. Δεν αφορούν προφανώς ούτε το σύνολο των διεκδικήσεων των γιατρών, ούτε το σύνολο των γιατρών, πολύ περισσότερο όταν μεικτές ομάδες βιοεπιστημόνων και γιατρών είναι οι πιο λειτουργικές και παραγωγικές στα της υγείας.
* «Αι επιστήμαι διαιρούνται εις δύο μεγάλας κατηγορίας, τας Φυσικάς και τας Βιολογικάς. Η πρώτη διαλαμβάνει την Φυσικήν, την Χημείαν και την Ορυκτολογίαν, η δευτέρα τα προβλήματα της ζωής του ανθρώπου, των ζώων και των φυτών, την Ψυχολογίαν και την Ιατρικήν» Από την εισαγωγή του βιβλίου «Βιολογική Χημεία» του Βλάσσιου Α. Βλασσόπουλου, Τακτικού Καθηγητή Ιατρικής, Εν Αθήναις 1948.
Αλλά και αν επικεντρώσουμε σε σύγχρονες αναφορές που αφορούν στην σχέση Βιολογία και Υγεία, η ολιστική και συστεμική προσέγγιση της Βιολογίας εμφαίνεται σαν την συνισταμένη τάση των βιοεπιστημών του 21ου αι, δηλ. ο …παρονομαστής μένει ίδιος. Πχ. 1. «Systems biology in human health and disease» Thomas Lemberger EMBL, Mol Syst Biol. 2007; 3: 136. EMBO and Nature Publishing Group. 2. “The forest for the trees: a systems approach to human health research.” Julia M Gohlke , Christopher J Portier, Environ Health Perspect. 2007 Sep ;115 (9):1261-3 17805413.
** Η ΠΕΒ παραμένει –δυστυχώς- ο μοναδικός φορέας στην χώρα μας που έχει δημόσια τοποθετηθεί για τα παραπάνω. Ξεπερνώντας και τους ενδοιασμούς ορισμένων συναδέλφων, εκπλήρωσε με υποδειγματική τόλμη το χρέος που πρέπει να έχει κάθε επιστήμονας και κάθε φορέας: στην κοινωνική διάσταση των επιστημονικών ανακαλύψεων και εφαρμογών τους .
Ο Σύνδεσμος Ιατρικών Γενετιστών Ελλάδας προτείνει εδώ και 20 χρόνια την θεσμοθέτηση των υπηρεσιών Γενετικής. Ομοίως οι επιτροπές του ΚΕΣΥ, ενώ πρόσφατα και η ολομέλεια του ΚΕΣΥ! Η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών Γενετικής στην χώρα μας βασίζεται στις γνώσεις, στην ευσυνειδησία και στον επαγγελματισμό των βιολόγων και γιατρών γενετιστών.
*** Wikipedia : Ο όρος ομερτά (ιταλικά Omertà) είναι άγνωστης προελεύσεως. Απαντάται στις περιοχές Σικελία, Καλαβρία και Α πουλία, …στην πραγματικότητα είναι ο Νόμος της σιωπής, που η παραβίασή του πρέπει να τιμωρηθεί με θάνατο. Σε συνάρτηση με το νόμο της σιωπής είναι και η σικελική παροιμία «όποιος δεν ακούει, δε βλέπει και δε μιλάει, ζει εκατό χρόνια».
**** Εκτός των βιοεπιστημόνων και άλλοι συνάδελφοι (π.χ. χημικοί) τυγχάνουν ίδιας αντιμετώπισης.
| < Προηγούμενο | Επόμενο > |
|---|
